VELDWERK HAAGLANDEN

Geraakt door mensen-zonder-dak

INTERVIEW • Bij het zien van een uitzending van ‘Petrus in het land’, opgenomen in de Oosterkerk van Zoetermeer, zag ik Diederik Slingerland. Hij bezoekt daklozen in Den Haag. Een gelukbrenger! Het was een momentopname, maar er zit veel meer achter. Als ik hem er naar vraag, vertelt hij er enthousiast over.

Elke week zet Diederik Slingerland zich één of twee avonden in om mensen die dakloos zijn geraakt te bezoeken. De ontmoeting staat voorop, maar hij komt niet met lege handen. Hij kijkt wat mensen nodig hebben en dat is soms alleen maar aandacht. Als er praktische dingen nodig zijn, zoals eten of kleding, dan heeft hij dat bij zich. En natuurlijk ook van tijd tot tijd iets lekkers erbij.

Zeggen wat je nodig hebt
De Stichting Veldwerk Haaglanden stuurt een groot aantal vrijwilligers met de nodige voorraad op pad. Diederik doet dit nu vijf jaar en omdat hij dit met vaste regelmaat doet krijgt hij ook een band met de mensen-zonder-dak die hij bezoekt. Voor hen is hij een vertrouwd iemand geworden, bij wie ze als het nodig is hun hart uitstorten, maar ook eerlijk zeggen wat ze nodig hebben. Er wordt samengewerkt met andere instellingen om waar mogelijk een oplossing te geven. Diederik vindt het wel jammer dat de samenwerking niet altijd goed op elkaar is afgestemd. Dat werkt dan weer averechts voor de mensen die de hulp nodig hebben.

Als ik de getallen hoor van hoeveel mensen deze zorg nodig hebben, denk ik bij mezelf ‘dit is gewoonweg niet op te lossen’. Alleen al in Den Haag zijn zevenduizend mensen dakloos. Dat is echt niet altijd door eigen schuld, benadrukt Diederik. Mensen bij wie je het totaal niet zou verwachten zitten soms ineens ook zonder dak boven hun hoofd.

‘Gewoon’ verder kunnen
Wat machtig mooi dat er mensen zoals Diederik zijn die dakloos geraakte mensen opzoeken er voor hen willen zijn. Ook André Pelle werd er door geraakt en gaat regelmatig mee. André vertelt dat het niet alleen maar kommer en kwel is. Er wordt ook gelachen met elkaar. En omdat je het met elkaar doet, is het ook goed vol houden. Zeker is het mooi als ze mee­maken dat er iemand weer een huis heeft en het lukt om ‘gewoon’ verder te kunnen. En terwijl ik dit opschrijf, schaam ik mij dat ik er amper bij stil sta ... hoe rijk is een ‘gewoon’ leven!

Bijzondere ervaring
Het zijn mooie ervaringen, met uitzonderingen van ‘heel bijzonder’. Diederik vertelt over een vrouw uit Tanzania. Zij probeerde een beter leven hier op te bouwen maar had behoorlijk tegenwind. Diederik trok dit zich persoonlijk aan en hij en zijn vrouw hebben haar in huis genomen. Na verloop van tijd keerde het tij, ze had werk, kreeg een huis. Super, maar toch. Haar kind voor wie ze ook een betere toekomst wilde was wel ver weg. Diederik en zijn vrouw hebben zich verder voor haar ingezet en de voors en tegens met haar besproken. Toen er een ticket naar Tanzania beschikbaar kwam is de vrouw teruggegaan naar haar thuisland. Ze hebben nog steeds met haar contact – leve whatsapp! – en horen goede berichten. Ze heeft werk en door haar ervaring hier weet ze zich goed te handhaven. ‘Daar doe je het voor’, zegt Diederik. Over gelukbrenger gesproken.

• Marjolijn van der Haven-Verweij
KiZ-REDACTEUR