GODSDIENSTDOCENT SEM VERDOUW:
‘Laten zien wat écht belangrijk is’
INTERVIEW • De Oude Kerk in de Dorpsstraat stroomde een decembermorgen lang vol leerlingen van het Oranje Nassau College Clauslaan. Duizend jongeren, die normaal gesproken veel bewegen, kletsen en het gezellig hebben, vierden Kerst in een sfeer van liefde, hoop en licht, zonder één enkel incident. Wat gebeurde daar? En wat kan een docent godsdienst betekenen en overbrengen voor zijn leerlingen?
SEM VERDOUW is sinds anderhalf jaar docent godsdienst aan deze Zoetermeerse vmbo-totaalschool voor basis-kader-mavo. Samen met collega Lizanne Schilt en de leerlingen zelf bereidden ze de Kerstviering van vier keer een uur op dinsdag 16 december in de Oude Kerk voor.
‘Het ONC-koor zong, leerlingen lazen Bijbelgedeelten in een liturgie die door hen zelf voorbereid en verdeeld was. ‘Actief leren en veel doen’ is het schoolmotto. Daar komt een Kerstviering op deze manier helemaal aan tegemoet: doe maar mee, dit is iets van ons samen.’
‘Bijzonder was dat net voor de viering een meisje spontaan kwam met Johannes 3:16: ‘Alzo lief heeft God de wereld gehad ...’ Ze wilde die tekst graag delen en voordragen. Het vraagt inspelen, maar belangrijk om hiervoor open te staan op zo’n moment. Noem het gevoeligheid met de Heilige Geest.’
Wat er gebeurde zodra leerlingen de kerk binnenstapten, was opmerkelijk. ‘Dat ze stil zijn, dat ze luisteren, dat er aandacht was voor de verhalen. Het visuele helpt ook: het gebouw, de kaarsen die branden, de dominee die iets vertelt. Ze zijn ook razend nieuwsgierig, veel jongeren komen voor het eerst in een kerk.’
Ook het concrete spreekt aan. ‘De teamleider vertelde over een oud-leerling, die zijn leerkrachten aardig dwarsgezeten had. Op een middag stond die jongen met een kar vol rozen voor de school: ‘Ik heb Jezus leren kennen. Ik wil mijn docenten graag een roos geven.’ Met zo’n verhaal kunnen leerlingen zich identificeren.’
Als docent godsdienst komt Sem op een open christelijke school als het ONC allerlei typen godsdienstige overtuigingen tegen, van uitgesproken atheïst en agnost tot christelijk, hindoestaans en moslim. Hoe gaat hij daarmee om? ‘Ik vind het belangrijk om de individuele leerling te zien, met de eigen situatie en geloof. Als christen en docent probeer ik vooral uit te dagen. Niet met argumenten en het verdedigen van overtuigingen, maar door uit te dragen en te spiegelen.’
‘In de les hadden we het een keer over vergeving gehad en over verzoening door Jezus Christus. Een islamitische leerlinge die nableef vroeg waarom dit nodig was. Je kunt toch gewoon tot Allah bidden? Ik vertelde dat ik het voor mijzelf zie als een bloem die ik mooi vind. Is dat: je best doen om niet te zondigen en afwachten of Allah vergeeft? Of is dat: leven vanuit blijdschap en zekerheid dat Jezus Christus aan het kruis de brug heeft geslagen naar God? In zo’n gesprek gaat het niet om de waarheidsvraag, meer om waar je blij van wordt.’
‘Ik wil graag zoveel mogelijk van de Bijbel doorgeven en jonge mensen helpen in het maken van keuzes. Verder heb je gewoon te maken met waar godsdienstlessen aan moeten voldoen: het brede spectrum van geloven laten zien. Dat geeft richting. Het is wel een hoop van mij dat leerlingen zich gaan verhouden tot Jezus Christus en Hem navolgen.’
Marieke van der Giessen-van Velzen
KiZ-REDACTEUR
Reactie van Jan-Kees Vos, ouderling en gastheer Oude Kerk:
‘Ik was geraakt door de gedisciplineerdheid en aandacht van de leerlingen, en ook door de verhalen en enkele persoonlijke getuigenissen. Dit was niet zomaar een samenzijn om in de kerststemming te komen. Om te zorgen voor een betere wereld zouden wij allemaal een beetje moeten zijn zoals Jezus de Redder van de wereld, was de boodschap. Wie zegt dat de jeugd geen eerbied en respect meer kan opbrengen voor het evangelie van Christus, en voor het Huis van God, heeft het mis. Het waren mooie lichtpuntjes in de aanloop naar het feest van het Licht, het Christusfeest!’