Uitgave van de Protestantse Gemeente Zoetermeer

‘Rentmeester’ Jennifer van Werkhoven van GroenLinks:

‘Juist met elkáár stappen in de goede richting zetten’




INTERVIEW Klimaat, milieu en duurzaamheid: bijna iedereen is er mee bezig. De een omdat zij zich zorgen maakt, de ander omdat hij verantwoordelijkheid voelt. Op allerlei manieren wordt het ook ingevuld. Het maakt wel uit of je zeshoog woont in Meerzicht of in de vrije omgeving van de Voorweg. Dan is een aanpak van zonnepanelen of een moestuin inrichten nogal verschillend.

Door die verschillen komt al snel de vraag naar voren wie in de eerste plaats verantwoordelijk is voor de zorg voor ons klimaat en milieu en duurzaam moet zijn. Zondermeer hebben we allemaal een verantwoordelijkheid hiervoor, maar niet iedereen kan het optimaal voor elkaar krijgen om zo duurzaam mogelijk door het leven te gaan. Dus toch voornamelijk een taak voor de gemeente? En staat de hele gemeenteraad als één man/vrouw achter de aanpak van deze problematiek? We vroegen het aan Jennifer van Werkhoven. Zij zit in de gemeenteraad voor GroenLinks en is kerklid van de protestantse wijkgemeente Zoetermeer-Zuid. 

‘Niet zomaar
alles kan door het riool
afgevoerd worden’

Zoetermeer ervaar ik als een groene stad. Is dat dankzij GroenLinks?
‘De partij GroenLinks maakt zich altijd wel sterk als het gaat om de invulling van het leefmilieu van de stad. We zijn met bewoners om de tafel gaan zitten om hen te betrekken in het bomenbeleid voor de stad. Ook hebben we een actie gehouden ‘De zee begint hier’, om mensen er bewust van te maken dat niet zomaar alles door het riool afgevoerd kan worden. Niet alle schadelijke stoffen zijn hieruit te halen en die rest komt uiteindelijk in de zee; vul maar in wat door de jaren heen het resultaat is. Ook doen we regelmatig mee met het opruimen van zwerfvuil in de stad. Nuttig, en tijdens het opruimen kom je vaak in gesprek met mensen. Dat geeft inzicht in wat ieder bezighoudt en waar mensen zich zorgen om maken.’

Is elke aanpak die voorgesteld wordt ook te realiseren?
‘Moeilijk. Vaak zijn de kosten toch doorslaggevend bij de uitvoering. Het zou mooi zijn als er minder parkeerplaatsen in een wijk boven­gronds zijn. Hoe meer groen hoe beter, maar parkeergarages onder de grond zijn heel erg duur om te bouwen. Dan moet je soms beslissingen nemen waar je niet helemaal achter kunt staan.’

Wie regelt de inrichting van het groen, bomen en planten: gemeente, bewoners of een bedrijf?
‘Meestal begint het in samenspraak met de bewoners. De mogelijkheden worden bekeken en natuurlijk ook hoe groot het budget is. Met die gegevens wordt een “wensenlijst” gemaakt en adviseurs die kennis van de materie hebben voeren het uit of geven advies. Bijvoorbeeld: bloemen zaaien die bijen en andere insecten aantrekken, bomen die niet te veel snoeiwerk hebben, en ook ruimte aanleggen met wat sterk genoeg is om overheen te gaan zoals gras.’

‘We moeten meer
 “zorgen” dan “heersen”
over dier en plant’

Je hebt niet de portefeuille van groenvoorziening maar van armoede­bestrijding. Kunnen mensen die met armoede te maken hebben wel meedoen met ‘duurzaam leven’, waaraan vaak toch een kostenplaatje verbonden is?
‘Nu alles duurder is geworden, zeker de energie, gaan we samen met de mensen bekijken waar minder van nodig is en ook waar zuiniger met energie omgegaan kan worden. Het is een andere insteek, maar het draagt er zeker aan bij.’

Vanuit je geloofsovertuiging geef je aan dat je rentmeester bent. Hoe is dit?
‘We moeten meer “zorgen” dan “heersen” over dier en plant. Dat betekent niet dat we er niet nuttig gebruik van mogen maken, maar altijd zorgvuldig eerst invullen. De dieren zo goed mogelijk verzorgen en ze een aangenaam leven geven. Niet het ene bos na het andere kappen, omdat het makkelijk is als er een weg bijkomt of weer een woonwijk. Weloverwogen stappen onder­nemen zodat het in evenwicht blijft. Met dat evenwicht hebben we zeker de laatste jaren geen rekening gehouden.’

Doen de kerken in Zoetermeer genoeg om duurzaam te zijn?
‘Er zijn kerken die groene stroom gebruiken en de plastic bekers zijn er ook niet meer. Door de hoge energiekosten wordt er zeker naar besparing gekeken. Dit is niet een taak alleen voor kerkenraden, hier moeten de leden ook aan meewerken. Juist met elkaar moeten we proberen de stappen in de goede richting te zetten om het allemaal weer goed en leefbaar te maken.’

Marjolijn van der Haven-Verweij