Uitgave van de Protestantse Gemeente Zoetermeer

LEVENSOPDRACHT

Waar gaan we voor?




DE WERELD DOOR Het avontuur begon twee­duizend jaar geleden, zo ongeveer. Christenen vieren dit begin nog ieder jaar. Van de drie grote christe­lijke feesten is voor mij het Pink­ster­feest het belangrijkst: een gebeurtenis die de wereld voorgoed heeft veranderd. 

Een avontuur dat begon op een dag dat Jezus’ leerlingen bekendmaakten dat zij de verspreiding van de boodschap van Jezus voortaan als hun levensopdracht zagen, niet alleen binnen de Joodse gemeenschap maar voor alle volken op deze wereld. ‘Vol van de Heilige Geest’ konden ze het niet laten hun verhaal te vertellen. 

‘Zelfs wanneer men aan het verleden denkt, gaat men vooruit 
en dus zou ik zeggen dat het verleden dat herleeft altijd toekomst is.’ 
Marten Toonder

Nieuwe manier van leven
Het christendom is begonnen als een Joodse sekte, zeer tot ongenoegen van het Joodse establishment uit de Farizeeën en Sadduceeën. Het getuigenis van Jezus werd gezien als een grote provocatie tegen het Joodse gezag, dat gegrondvest lag in de vele Joodse wetten. Trekkend door Palestina kreeg Jezus een groeiende aanhang, waardoor het gezag hem als staatsgevaarlijk ging beschouwen. En het valt natuurlijk ook niet mee als je het ‘oog om oog, tand om tand’ vervangt door ‘heb je vijanden lief’. Het mensbeeld dat Jezus ons voorhoudt was voor Hem de taak die Hij van zijn Goddelijke Vader had gekregen, overtuigd als Hij was dat God zelf Hem hiervoor naar de aarde had gezonden. 
Wie de Bergrede uit het Matteüs-­evangelie, hoofdstuk 5 t/m 7, leest ontdekt hoe Jezus een nieuwe visie op de Joodse wetgeving predikt: het gaat over nederigen van hart, over troost, over zachtmoedigheid, over vredestichters, over zoekers naar gerechtigheid, over vergeving en verzoening. En zeker ook over de overwinning op de dood. 
In Matteüs 9:36 staat: ‘Toen Hij de schare zag, werd Hij met ontferming bewogen.’ De nieuwste Bijbelvertaling NBV21 geeft: ‘Toen Hij de mensenmenigte zag, voelde Hij medelijden met hen.’ Nu is ontferming niet hetzelfde als medelijden, maar deze manier van ‘naar mensen kijken’ was nogal schokkend in een tijd van geweld en oorlogen die tijdens de Romeinse bezetting van Israël de gewoonste zaak van de wereld waren. 
De volgelingen van Jezus maakten kennis met een manier van leven zoals God die bedoeld had bij de schepping en Jezus betoonde dat in woord en daad. 

Gewoon op weg 
Na Pinksteren wilden de volge­lingen van Jezus er nu zelf op uit: Petrus, Paulus, Barnabas, Johannes, Jakobus, Marcus en nog zoveel anderen. Ze trokken het grote Romeinse Rijk door, eerst in de Joodse synagogen en daarna naar alle volkeren in het Romeinse Rijk. Gevolgd door velen en velen na hen. 
Sprekend zijn de verhalen over de Ierse monniken uit het begin van de Middeleeuwen, die gewoon op weg gingen, domweg met een bootje de zee op en het evangelie brachten in het land waar ze aanspoelden. Kapelletjes en kerkjes werden gebouwd. En zo kwam het evangelie, via Engelse zendelingen, ook naar onze Lage Landen. 

Christenen vandaag
En het avontuur in ons? Is dat er nog? Gaan wij voor een wereld in vrede en gerechtigheid, waarbij niet macht en geld het belangrijkste zijn? Bescheidenheid siert ons als we bedenken hoeveel kwaad er in naam van het christendom is bedreven. Alsjeblieft geen ‘Voorwaarts christenstrijders’ meer of andersoortig machtsvertoon waarin men meende het evangelie met het zwaard te moeten brengen en hele volksstammen gedwongen werden zich te laten dopen.  
Het avontuur voor christenen vandaag richt zich gelukkig meer op hulp aan mensen die in nood verkeren, op oprechte belangstelling voor de ander, dichtbij en ver weg. Als we zo een bijdrage kunnen leveren vanuit het evangelie zijn we dicht bij de bedoelingen van God met deze wereld, zoals Jezus Christus ons heeft voorgeleefd. 

Pim Oosterheert
Foto: Slovenië - Leonie Vreeswijk-Feith

Pim Oosterheert schreef dit artikel op uitnodiging van de KiZ-redactie. Hij is historicus met als specialisatie kerkgeschiedenis. Met vrouw en twee kinderen woonde hij van 1972 tot 1995 in Zoetermeer, hij was lid van de Pelgrimskerk en leraar aan het Willem van Oranje (nu Oranje Nassau College). Na verhuizing naar Zoeterwoude-Weipoort richtte hij het Marten Toondermuseum ‘De Bommelzolder‘ op. Momenteel is hij actief bij de protestantse gemeente rond de Dorpskerk in Zoeterwoude.