Uitgave van de Protestantse Gemeente Zoetermeer

DUO-DOMINEES IN ZOETERMEER-ZUID

‘Voor de groei hebben we God nodig’




INTERVIEW Op zondag 15 mei is de kort geleden gevormde protestantse fusiegemeente Zoetermeer-Zuid verrijkt met een enthousiast predikantenechtpaar, dat in een nieuw avontuur is gestapt. Wie zijn zij, wat nemen ze mee aan ervaring en hoe willen zij hun ambt ten dienste stellen?


Jan van der Wolf (60)
‘Onze kerken moeten expliciet en inclusief worden’

‘Ik ben opgegroeid in Vlaardingen, mijn ouders waren lid van een Gereformeerde Bond-gemeente. Na de middelbare school begon ik in Utrecht aan de studie Sterrenkunde. Algauw merkte ik dat ik minder geïnteresseerd was in materie, maar meer een mensen-mens ben. 
Mijn wetenschappelijke inte­resse bleef wel, ook tijdens mijn theologiestudie waar ik op overstapte, al lonkte het predikantenberoep pas later. In 1990 werd ik vicaris in Pijnacker, waar ik pastoraal werk deed. 
Ik huiverde aanvankelijk nog voor predikantstaken zoals het leiden van uitvaartdiensten, maar na een groeiproces vond ik het juist fijn om te doen. Bij uitvaartdiensten moet de stem van de overledene, de stem van de nabestaanden én de stem van het Evangelie samengebracht worden! 
Vanaf 1993 werden Els en ik samen dominee in het Friese Veenwouden, een dorp tussen Dokkum en Leeuwarden. Van 1999 tot 2013 zijn we verbonden geweest aan de gemeente Zeewolde, in die periode met veel import uit het hele land en een duidelijke pioniersmentaliteit. 
In 2013 kwamen we naar Voorburg, waar de gemeente net gefuseerd was. De secularisatie en vergrijzing was er in volle gang. Het heeft me veel gebracht, zoals de ontdekking dat het niet zozeer om successen gaat maar om vruchtbaar zijn. De ervaring die we daar hebben opgedaan nemen we mee naar Zoetermeer. Wat de beroepingscommissie vroeg is ons op het lijf geschreven: 
integratie (na fusie), contact met jongeren (hoe krijgen we dat opnieuw?) en de relatie met de samenleving (missionair zijn).’

Hoe hebben jullie de taken verdeeld?
‘Dat is nog niet helemaal uitgekristalliseerd. De wijk is pastoraal door ons verdeeld, we komen allebei in Meerzicht, Dorp en Driemanspolder en in Rokkeveen. Ik ga me bezighouden met de wat oudere jongeren, met wie we al een fijne avond hebben beleefd. En vormings- en toerustingswerk is echt iets voor mij.‘

Hoe zie je de toekomst van de Protestantse Kerk en die van Zoetermeer-Zuid in het bijzonder?
‘Netwerken wordt het toverwoord, hiërarchische verbanden zoals grote kerkenraden zullen verdwijnen en denominaties – ‘identiteiten’ – zullen herschikt worden. We kunnen niet meer in hokjes denken! Iedere christen van de toekomst is een mysticus, dat wil zeggen: heeft iets met de binnenkant van het geloof! Vanuit dat geloof worden we vooruit gedreven, zoekend naar het Geheim van God. 
Op zondag gebeurt het wezenlijke: aanbidding van de Eeuwige en Heilige God, en samen bidden. Niet alleen om je sores neer te leggen, maar vooral luisteren naar de Heer, jezelf afstemmen op Jezus Christus. Onze kerken moeten expliciet en inclusief worden: expliciet, bijvoorbeeld door hardop te bidden en inclusief: wij geloven op een manier, maar het kan ook op een andere manier.’

Heb je tijd voor hobby’s?
‘Ik wandel en fotografeer graag, op bijna professioneel niveau. Fotograferen is op een bijzondere, aandachtige manier kijken. Ik kijk graag naar geometrische, abstracte objecten.‘ •


Els van der Wolf-Kox (57) 
‘In verdieping gaan, met de Bijbel als bron’ 

‘Ik ben opgegroeid in Hoorn in een kleine wat orthodoxere hervormde gemeente. Daar raakte ik geïnspireerd voor het geloof en op een gegeven moment begon ik het predikantenberoep als een mogelijke levensvervulling te zien. Door Grieks als extra vak te nemen kon ik in Utrecht theologie gaan studeren. Daar kwam ik in een warm bad terecht. Ik ontmoette Jan in het studentendispuut Voetius, waarin het niet zo vanzelfsprekend was dat je als vrouw predikant kon worden. Ik heb er heel veel geleerd. 
Aan het eind van onze studie trouwden we en toen Jan in Pijnacker pastoraal werker werd kreeg ik de kans om in de Zoetermeerse Ichthuskerk – waar Kees Bregman toen predikant was – vicaris, zeg maar assistent-­dominee, te worden. Tijdens die periode is onze oudste zoon Tom geboren. 
Ik ontdekte dat ik het jammer vond dat we door onze verschillende werkkringen niet als gezin bij één en dezelfde gemeente hoorden. 
Dat heeft ertoe geleid dat we als echtpaar in Veenwouden werden beroepen. Daar zijn onze twee andere zonen, Bas en Jop, geboren. Veenwouden was een dorp. De kerk was er voor de dienst, catechisatie en een dominee op bezoek, maar niet zozeer voor de gemeenschap, daar was het dorp voor. 
In Zeewolde, onze volgende gemeente, was dat anders. Het kerkenwerk speelde zich grotendeels af in het multifunctionele gebouw, waarin ook de kerk gehuisvest was. Het westen bleef trekken en als predikantenechtpaar de gemeente in Voorburg vanaf 2013 dienen was een bewuste keus. 
De fusie die daar net had plaatsgevonden heeft in het begin veel energie gekost, maar uiteindelijk mooie resultaten opgeleverd.’ 

Wat zijn je plannen in Zoetermeer-Zuid?
‘Veel van mijn werktijd zal in het ‘gewone’ domineeswerk zitten: kerkdiensten leiden en mensen ontmoeten. Wat de vieringen betreft, ik ga met de gemeente in verdieping met de Bijbel als bron, met liederen die passen bij de beweging door de dienst heen. 
Ik houd van lichte muziek en de liederen uit Taizé en Iona, maar ook een Liedboeklied met een gelaagde tekst of een (vertaalde) klassieke Engelse hymne heeft een eigen zeggingskracht. Verder wil ik net als in Voorburg starten met bijeenkomsten christelijke meditatie. Ook heb ik affiniteit met jonge kinderen en mag ik graag op een basisschool rondlopen. 

Het thema bij jullie intrededienst was ‘Planten en begieten doen we zelf, voor de groei hebben we God nodig’. ’Wij van Zuid’ is, zeker na de fusie, een veel­kleurige gemeente geworden. Hoe wil je daar mee omgaan? 
‘Bij een fusie komt veel emotie kijken. Niet iedereen zal zich van meet af aan thuis voelen; wat voor de één vertrouwd is, vraagt van de ander een wenproces. Daarin moeten we elkaar de tijd geven. Ik ga eerst kijken wat er allemaal gebeurt in deze gemeente. Er zijn veel ontmoetingsplekken. Eerst maar eens elkaar leren kennen. Wie ben je? Wat beweegt je? Ook in het geloof. Om op het zomer­­thema van KiZ in te haken: aansluiten bij de nieuw gevormde gemeenschap kan ook avontuurlijk zijn!’ 

Heb je tijd voor hobby’s?
‘Zeker! Muziek maken – ik speel ‘huis-tuin-en-keuken-piano’, wandelen en fietsen, musea bezoeken en puzzelen: killersudoku’s en in de wintermaanden legpuzzels. Ik heb al gezien dat de Pelgrims­hoeve daarvan een ruim assortiment heeft.’ 

• Marjolijn van der Haven en Jan Blankespoor
KiZ-REDACTEUREN