Uitgave van de Protestantse Gemeente Zoetermeer

DS. REIN ALGERA MET EMERITAAT

‘Een tocht die niet stopt, maar verder gaat, omdat de Geest van Pinksteren meegaat’




INTERVIEW Aan de keukentafel in de gezellige, grote keuken van ds. Rein Algera en zijn vrouw Anita Geuze zijn de afgelopen zeventien jaar veel gesprekken gevoerd. Het voelt dan ook bijzonder om daar ‘het afscheidsinterview’ met hen te mogen hebben. Rein gaat met emeritaat en Anita op haar eigen manier ook, zoals ze zelf zegt. Zij moeten wennen aan het idee, maar zijn ook toegegroeid naar het loslaten van de Ichthuskerk-gemeente om opnieuw een avontuur te kunnen beginnen.

Voordat hun eerste avontuur samen begon had Anita laten weten dat ze niet met een dominee wilde trouwen. ‘Je bent ook niet met een dominee getrouwd, maar met mij’, was het directe antwoord van Rein. En samen zijn zij hun weg gegaan, elkaar steunend en inspirerend. ‘Onze pelgrimage’, noemt Rein dit. ‘Net als voor de gemeente geldt dat het een tocht is die niet stopt, maar verder gaat, omdat de Geest van Pinksteren meegaat.’

In Zoetermeer begon het voor hen zeventien jaar geleden in De Olijftak, een intense tijd die al snel overging in de periode van de fusie met de Ichthuskerk en de gemeente die samenkwam in het Oranje Nassau College aan de Parkdreef. Drie wijkgemeenten met ieder een eigen karakter en een eigen rol, die in 2014 met een indrukwekkende ‘pelgrimstocht’ voorafgaand aan de eerste gezamenlijke dienst in de Ichthuskerk aan hun avontuur begonnen. 
Heel mooie herinneringen heeft Rein aan het ‘3D-gezelschap’, de drie dominees die lange tijd samenwerkten en het beste in elkaar naar bovenhaalden. Na het vertrek van Jaap van den Akker in 2017 en van Nico de Lange vorig jaar was er voor Rein veel werk te doen. Dat viel hem wel zwaar, mede door de gevolgen van de coronapandemie. Er moest veel georganiseerd worden en regelen is niet zijn meest favoriete bezigheid, zegt hij. ‘Gelukkig is er snel een nieuw pastoresteam gekomen. Ook nu kunnen we prima taken verdelen, elkaar aanvullen en inspireren.’

‘Bevrijding’ is voor 
hem een rode draad 
in de Bijbel

Rein is in zijn element wanneer hij het mooie in het leven met anderen kan delen. Wanneer hij degenen die het nodig hebben tot steun kan zijn. Dat is zijn roeping vanuit het kernwoord ‘bevrijding’, voor hem een rode draad in de Bijbel die hem inspireert in pastoraat en diaconaat. In de kerk heeft hij daartoe bondgenoten gezocht en gevonden. Daar ontmoeten mensen elkaar en is er plaats voor iedereen. Dat is mooi, want ‘God schrijft mensen nooit af’, merkt Rein op. 
Je kunt je dan ook voorstellen dat Anita en hij het afscheid als een soort ontheemding voelen. ‘De kerk is een soort familie, een huis’, zegt Anita. ‘We zijn nu in een rare fase, maar ervaren dat ook als prikkelend, als een nieuwe dynamiek.’ Moest Anita haar hardwerkende man behoeden voor ‘doorschieten’ en rustpunten inbouwen, voortaan zullen die momenten vaker voorkomen en willen ze daarvan ook gaan genieten. Hoe precies is nog niet duidelijk, maar hoewel Anita nog niet stopt met haar baan, kijken ze beiden uit naar een lege agenda. 
Maar eerst het afscheidsweekend. Dat staat niet alleen in het teken van afscheid, ook het voorzetten moet de nadruk krijgen. Tijdens de afscheidsdienst op zondag 3 juli wordt deze gedachte op symbolische wijze uitgedrukt: Rein draagt de stola van de Ichthuskerk­gemeente en bij de ‘losmaking’ doet hij deze stola af en wordt hem zijn persoonlijke stola omgehangen. Pastoresteam en kerkenraad nemen het over en de gemeente gaat een volgende fase in, met eigen uitdagingen en eigen avonturen. Dat geeft steun bij het loslaten: ‘Moeilijk, maar met vertrouwen op God en in elkaar kan het werk doorgang vinden.’
Aan deze dominee als ‘beeldendeler’ en tekstschrijver zijn we nu niet toegekomen; daar hebben we in een vorig interview al eens over gesproken (zie Kerk in Zoetermeer nr. 9 | november 2019 ‘Geloven in beeld’, kerkinzoetermeer.nl). Aan het eind van het gesprek komen we nog even terug op het 35-jarig gezamenlijke avontuur van dit predikantenechtpaar. Anita vond inspiratie voor haar jarenlange bijdragen aan crèche, kinderdiensten en tienerdiensten. Rein haakt er op in: ‘Zo hebben wij ook elkaar kunnen uitdagen en inspireren!’ 
Nu eerst uitrusten, afstand nemen en oude trams schuren in het Rotterdams Trammuseum ... Anita en Rein, een goede voortzetting van jullie pelgrimage toegewenst. Ga met de zegen van God.

Wim Bal en Hanneke Lam
KiZ-REDACTEUREN