Uitgave van de Protestantse Gemeente Zoetermeer

HELPEN OP SAMOS

Een lichtje zijn voor vluchtelingen




STAPPEN ZETTEN Ze ging het avontuur aan en vertrok naar Lesbos om vluchtelingen te helpen. Begin dit jaar stapte ze over naar Samos om daar haar werk voor Eurorelief voort te zetten. Wat komt er op haar weg en hoe houdt Debora Molenaar het vol?

De aandacht voor de ‘Griekse’ vluchtelingen en de tragedie die het met zich meebrengt is door de lange looptijd geen hot item meer in de media, ook al omdat de Oekraïne-­oorlog inmiddels alle aandacht opeist. Maar de noodzaak is er niet minder op geworden. Debora Molenaar, even in Nederland wanneer ik haar spreek, vertelt dat ze na anderhalf jaar Lesbos het als een uitdaging voelde om op Samos verder te gaan. Een grote stap en een spannend avontuur, omdat ze alles wat zij had opgebouwd op Lesbos achterliet. Maar ze heeft duidelijk gezien dat God haar nu hierheen heeft geleid. 

Hoe ziet het kamp op Samos eruit? 
‘Op Samos wonen de ongeveer vierhonderd vluchtelingen sinds september 2021 in een nieuw kamp. De omstandigheden zijn iets beter, omdat de mensen er niet in tenten maar in containers wonen. Helaas is het een ‘closed controlled access centre’. De vrijheid om te gaan en te staan is beperkt en het kamp is omgeven met hekwerk en prikkeldraad. 
Die uitstraling van ‘gevangenis’ heeft grote impact op de mentale gezondheid van de vluchtelingen.’ De Griekse autoriteiten helpen waar nodig, werken met internationale standaarden en zijn verantwoordelijk voor het dagelijks reilen en zeilen in het kamp, vergelijkbaar met het COA in Nederland. EuroRelief richt zich op creatieve activiteiten en heeft aandacht voor de emotionele nood van de vluchtelingen. 

Wat zijn jouw taken? 
‘Ik ben eindverantwoordelijke voor het aansturen van de vrijwilligers, het regelen van hun accommodatie, contact met de Griekse autoriteiten en meer. Het team verandert voortdurend, omdat de meeste vrijwilligers maar twee tot drie maanden op Samos blijven. Dat maakt het werk intensief. Fysiek is het niet heel uitdagend, maar geestelijk en emotioneel vergt het veel.’ 
Naast de Orthodox-Griekse Kerk is er geen christelijke gemeenschap op Samos. Zij ervaart onderhuids veel tegenstand van de Griekse kerk, wat aanvoelt als een geestelijke aanval op persoonlijk vlak of op haar team. Daar komt bij dat de Nederlandse cultuur van efficiëntie en directheid niet altijd in de pas loopt met de Griekse cultuur. 
‘Maar moeilijke momenten kan ik met het team en met God delen. We beginnen iedere dag met gebed en Bijbel lezen. Dat helpt om staande blijven in het vertrouwen dat God ons in het kamp heeft geplaatst en voor ons zorgt.’ 
Debora doet dit vrijwilligerswerk in de overtuiging dat God haar roept om recht te doen aan de verdrukten. Door medeleven te tonen en de leefomstandigheden van de vluchtelingen te verbeteren. ‘God geeft ons in de Bijbel duidelijk de opdracht om naar kwetsbaren om te zien. Als wij daarin stappen zetten, mogen we er ook op vertrouwen dat Hij het zegent. Het werk wordt niet gedaan door kracht of door geweld, maar door Gods Geest.’ 

Wat zou je ons in Nederland mee willen geven?
‘Zoek in Nederland vluchtelingen op, vraag of je iets voor ze kunt betekenen, of nodig hen uit voor een maaltijd. Laat je niet tegenhouden door de taalbarrière: liefde is een taal die iedereen spreekt.’

Wim Bal
KiZ-REDACTEUR

Debora Molenaar is vrijwilliger op het Griekse eiland Samos en werkt als Site Coördinator van het Social Care Team van hulporganisatie EuroRelief. Ze is door de Hervormde Gemeente Bruinisse uitgezonden en wordt door hen in haar levensonderhoud gefinancierd. Via haar tante kwam wijkgemeente Zoetermeer-Zuid in contact met haar en de opbrengst van de wekelijkse Klaver-4-maal­tijden zijn onder meer bestemd voor haar organisatie.
W deboraopweg.nl; eurorelief.net