Uitgave van de Protestantse Gemeente Zoetermeer

MARIA IN ZOETERMEER

‘Maria groeit een leven mee’




‘Voor God bestond er niets en Maria is Zijn moeder.’ Voor Herman Finkers is het geloofsgoed van de Rooms-Katholieke Kerk zo helder als glas. Hij zegt het met een knipoog en gelooft er tegelijkertijd in. En ik zeg het hem met graagte na.

Maria was een constante aanwezige in mijn jeugd. Een Maria­beeld in de kamer, een vaasje met bloemen ervoor (ik plukte madeliefjes). Een rozenkrans in je tas (‘Dan weten ze in geval van nood dat je een priester nodig hebt’, zei opa Vollebregt zaliger). 
In een portemonnee een kleine blauwe medaille (mijn vader droeg het als jongen aan zijn onderhemd met een mini-veiligheidsspeldje, ter hoogte van het hart). Tweestemmig Marialiederen zingen tijdens de afwas (‘God groet U, zui’vre bloeme’). Zomaar een aantal luikjes naar mijn jeugd in Zoetermeer. Maria was als vanzelfsprekend aanwezig in die jaren. 

En dat is ze nog steeds in de parochie. Zodra je de Nicolaaskerk aan de Dorpsstraat betreedt, zie je in het voorportaal een bijzonder beeld: Maria van Fatima. In de oorlogswinter van 1944 werd er een gebedsweek gehouden ter bescherming van Zoetermeer en haar inwoners, met de belofte een beeld van de ‘Vrouwe van Fatima’ te plaatsen. Die gelofte is ingelost in 1948, het glas-in-lood boven de kerkdeuren toont Maria die Zoetermeer beschermt onder haar mantel.  

Elke dag wordt de rozenkrans gebeden in deze kerk, en in de Mariamaanden mei en oktober houden de Vincentiusvereniging en de Katholieke Bond van Ouderen Zoetermeer Maria-vieringen met koffiedrinken na. 
Bij het Maria-altaar links voorin brengt menig bruidspaar aan het eind van de huwelijksviering onder de klanken van een ‘Ave Maria’ een hommage aan haar en bidt om ‘altijddurende bijstand’ (ja, ze is 24/7 actief voor wie haar aanroept!). En vele kinderen krijgen als een van de doopnamen ‘Maria’. 
In de Rooms-Katholieke Kerk neemt Maria een bijzondere plaats in. Ze is voorspreekster en je kunt haar vragen voor je te bidden (‘Bid voor ons, zondaars, nu en in het uur van onze dood’, zoals het ‘Wees gegroet’ eindigt). Maar ze is nooit eindstation van een gebed, ze is doorgeefluik, intermediair, een weg om tot God te komen. Ze zal nooit het zicht op Christus ontnemen. 
Wat ze allemaal wel is, is onderwerp van de Mariologie, het theologisch doordenken en de leer rondom Maria. Op deze plaats wil ik één mariologisch misverstand uit de weg ruimen: de onbevlekte ontvangenis van Maria wil zeggen dat ze zonder erfzonde is geboren in tegenstelling tot alle andere mensen voor en na haar, en niet of ze al dan niet maagdelijk Jezus heeft ontvangen en gebaard. 

Terug naar Maria in mijn leven. Madeliefjes pluk ik niet meer voor haar. Wel is ze voor mij een voorbeeld geworden van hoe je gelovig in het leven kunt staan. ‘Uw wil geschiede’. Niet als wil­loze act, maar met hart en ziel luisterend naar wat God met je voor heeft en daaraan meewerken. Maria groeit een leven mee. Als moeder van een baby, van een puber, van een gestorven kind. Als ontvankelijke vrouw, die standvastig bij haar zoon blijft tot op het laatst, hoe hartverscheurend ook. En die rozenkrans? In vrijwel iedere tas zit er eentje. Je weet maar nooit.

In gesprek met Arnold Huijgen over Maria
Donderdag 9 december om 19.30 uur gaat Willien van Wieringen (Fontys Hogeschool) samen met Marcel Sarot (Tilbug University) in gesprek met de protestantse systematisch theoloog Arnold Huijgen (Theologische Universiteit Apeldoorn) over zijn boek Maria. Icoon van genade. Live bij te wonen of via Zoom te volgen. 
9 december, 19.30-21.00 uur; gratis; aanmelden via tiu.nu/Huijgen-over-Maria


Willien van Wieringen is in de H. Nicolaasparochie Zoetermeer onder meer betrokken bij de Kort&Krachtig-vieringen en ze is dirigent van het koor Incanto, dat maandelijks meewerkt aan vieringen in de Nicolaaskerk. Zij is bijbelwetenschapper en docent aan Fontys Hogeschool Theologie Levensbeschouwing te Utrecht.