Uitgave van de Protestantse Gemeente Zoetermeer

Uiterste overgave




‘Uw wil geschiede’ (Matteüs 6:10)


Of ik iets wilde schrijven over deze bede van het Onze Vader: ‘Uw wil geschiede’. Voor ik het wist had ik ja gezegd. Maar toen ik ervoor ging zitten realiseerde ik me dat dit overbekende zinnetje uit het volmaakte gebed misschien wel het moeilijkste is wat er te bidden valt. En dat terwijl we het vaak gedachteloos uitspreken, zonder een goed besef van de diepten die er achter verborgen liggen. 

Nogal eens wordt deze bede opgevat als uiting van berusting. Je bidt ergens om, maar zegt uiteindelijk: ‘Uw wil geschiede.’ Want God heeft nu eenmaal het laatste woord. ‘Was mein Gott will, das g’scheh allzeit, Sein Will, der ist der beste’, klinkt het in Bachs Matthäus-Passion. Maar als Jezus in Getsémané bidt dat Gods wil zal geschieden gaat het niet om berusting. Integendeel, het gaat om een bewuste keuze voor God en mensen. Zelfs als God en mensen Hem in de steek laten, kiest Jezus ervoor om God lief te blijven hebben boven alles en daarin ook de naaste. Want dat is de wil van God. En dat tot het bittere einde. 

... op paden die je zelf nooit zou uitstippelen

Als wij als Kerk dit gebed met Jezus meebidden, moeten we daarom wel weten wat we doen. Het is een nogal vérstrekkend gebed. Wie ‘uw wil geschiede’ bidt, vraagt om totale en uiterste overgave. Hoe zwaar en moeilijk dit is, blijkt wel uit het feit dat Jezus Zelf deze woorden maar liefst drie keer herhaalt. Totale overgave aan God is een gevecht dat je voert met jezelf en met Hem. Het is het laatste wat je wilt. 
Het is dan ook niet verwonderlijk dat dit gebed te veel gevraagd is. Kijk naar de discipelen die, terwijl Jezus in gevecht is, het opgeven en in slaap vallen. Toch zijn we als Kerk geroepen om ‘uw wil geschiede’ met Jezus mee te bidden, omdat we bij Hem horen als zijn lichaam in deze wereld. 

Deze bede maakt ons alert en waakzaam

Wat is deze wil van God? Dat is niet de wil van de meerderheid of de sterkste. Ook niet per se de wil van de underdog. De wil van God is Hem liefhebben boven alles en je naaste als jezelf. De wil van God is gaan waar Hij je roept, het is Christus navolgen die je brengt op paden die je zelf nooit zou uitstippelen. 
Daarmee is ‘uw wil geschiede’ ook een heel verontrustend en bedreigend gebed voor westerse christenen die zichzelf en hun status quo willen handhaven. Deze bede schudt ons wakker en maakt ons alert en waakzaam. Is het Gods wil die we volgen of onze eigen wil, aangepast aan de heersende maatschappelijke mode? Christus navolgen betekent ook de openheid om altijd je eigen wil tussen haakjes te zetten. Zelfs als je van goede wil bent en de beste bedoelingen hebt.

Vingeroefening
Even een vingeroefening: wat betekent ‘uw wil geschiede’ in een tijd waarin meer en meer openbaar komt dat we hard op weg zijn deze wereld onleefbaar te maken? We leven op veel te grote voet. Dat vraagt niet om berusting, maar om beslistheid en dwarse keuzes voor een ander leven, gedreven door bijbelse waarden als eenvoud, nederigheid en gerechtigheid. Het smalle pad van Christus vraagt om kleine voeten. 

Spannend 
Om dat pad te gaan hebben we elkaar hard nodig. Als je in je eentje op zoek gaat naar wat God wil, loop je het risico van willekeur en wishful thinking. 
In je eentje kun je ook zomaar indommelen in vrome of cynische berusting. We zijn aan elkaar gegeven, ook om elkaar wakker te houden en samen te zoeken naar de goede en volmaakte wil van God. 
Dat is spannend. Overgave ís spannend. Het betekent loslaten en verliezen van status, bezit, controle en wat niet al. Spannender nog: je schiet er zelf bij in. Maar je ontvangt er Christus voor terug. Het leven en de overvloed in Hem die ons voorgaat door een wereld die in brand staat. Heer, leer ons bidden! 

ds. Pieter Baas
PREDIKANT OOSTERKERK

In de Visienota 2021 ‘Van U is de toekomst’ schrijft de Protestantse Kerk dat Jezus in het ‘Onze Vader’ vanuit hemels perspectief het zicht scherpt op onze verantwoordelijkheid voor medemens, schepping en samenleven. Wat bidden we eigenlijk met ‘... uw koninkrijk kome, uw wil geschiede’?