Uitgave van de Protestantse Gemeente Zoetermeer

KLOOSTERRITME

Biddend leven met de psalmen




IMPRESSIE  In het klooster draait het leven om het met aandacht zingen en reciteren van de psalmen. Wie weleens met ons is meegegaan naar Abdij Koningshoeven, heeft dat ervaren en meegemaakt.

‘De psalmen nemen een grote plaats in bij onze gebeden. Gedurende twee weken zingen we alle psalmen. Daarvoor geldt een psalmrooster, dat altijd begint op de zondag’, staat te lezen op de website van de abdij. 

Psalmen, het zijn liederen die wij hebben leren liefhebben. Liederen die helpen om christen te zijn. Liederen die we (opnieuw) ontdekt hebben in de abdij.

Om kwart over vier in de ochtend als het nog donker is, verwelkomen de broeders zingend en biddend de nieuwe dag. Indrukwekkend om daar bij te mogen zijn, het mooiste moment van de dag. Daarna volgen in een vast ritme over de dag verspreid nog zes gebedsmomenten, afgewisseld met werken en studeren, onder andere de lectio divina, de Bijbel biddend lezen. 
In de abdij worden de Psalmen in de vertaling van Ida Gerhardt en Marie van der Zeyde gebruikt. 
Als wij met een groep in de abdij verblijven gebruiken we ook andere vertalingen, die van Huub Oosterhuis, Piet Thomas, Lloyd Haft, de Nieuwe Bijbelvertaling en meer. 
De regelmaat, de herhaling, geeft rust en verdieping van het geloofsleven. Als gast wordt er van je verwacht om in ieder geval een deel van de diensten bij te wonen. Het is steeds een bijzondere 
ervaring om mee te maken. Iets wat je ook meeneemt naar je leven thuis. Die herhaling komt bij je binnen en betrekt je bij wat er in de psalmen bezongen wordt.

Het hele leven met alle emoties komt er immers in terug: verdriet, rouw, vreugde, boosheid, onzeker­heid, angst, vertrouwen. ‘God, waar bent u’, roept de psalm­dichter uit, ‘waarom overkomt mij dit.’ En hij klaagt God aan. Ook dat. Maar er is altijd een ‘en toch ...’. 
Want God, ‘Ik ben’, is er en tot Hem kun je je wenden. Haar liefdevolle armen ontfermen zich over je.
De broeders ervaren dit ook zo. Ook zij hebben hun doden moeten begraven. Ieder jaar worden de zeven broeders uit Tibhirine in Algerije herdacht, die door vijandige milities zijn omgebracht. 
We kennen misschien die film die daarover gaat: ‘Des hommes et des dieux’. 
In het Atlasbos naast het klooster staat een gedenkteken voor hen met hun namen. Daarop staat de indrukwekkende zin: 
‘Monniken zijn als bomen die ’s nachts in stilte bestaan
en ervoor zorgen dat wij weer 
zuivere lucht kunnen ademen.’ 

Bidden en zingen en ademen zijn één. De Geest heeft een toegangsweg tot jouw geest. 
Een frisse bries. In de nacht wordt het licht geboren. We moeten hierbij denken aan het laatste couplet van Lied 650, waar Willem Barnard dicht: 
‘Al gij die God bemint 
en op zijn goedheid wacht, 
de oogst ruist in de wind 
als psalmen in de nacht.’

 Marga Schipper en Hans van der Bilt

Interesse?
Informatie voor een kloosterweekend na coronatijd
T (079) 361 20 22
E hlvdbilt@ziggo.nl