Uitgave van de Protestantse Gemeente Zoetermeer

‘Je moet je zintuigen aan hebben staan’




INTERVIEW ‘Ik ben die ik ben, ik zie en hoor zaken waar ik mee aan de slag ga’, zegt Grietje Cusell-Hennipman uit De Oase. ‘Zonder liefde voor God en de ander zou het voor mij niet mogelijk zijn.’ 

‘Mensen die God op mijn pad laat komen zijn mijn reisgenoten, letterlijk en figuurlijk. Vanuit het niets komt een vraag of ik kom tijdens het uitlaten van mijn hond in gesprek met een mede-hondenbezitter. Ik luister en als ik er iets mee kan, dan doe ik dat: van advies tot actie. Voor mensen in een lastige situatie ben ik een maatje dat mee oploopt en als iemand het weer zelf kan, doe ik een stapje terug. In de kerk speelt hetzelfde. Je ziet wie onwennig binnenkomt en na de dienst stel je je voor en begin je een praatje. Een wederzijdse relatie van groeten en gezien worden, ieder mens heeft dit ‘gezien worden’ nodig. Er zijn voor de ander, ik weet niet beter.’

‘Een voorbeeld. De kinderen van de neven­dienst in De Oase vonden hun ruimte een somber en 
donker hol, ze wilden er eigenlijk niet komen. Ik ben daar gaan zitten en gaf ze gelijk. Ik heb gevraagd hoe ze het dan zouden willen, qua kleur en zo. Ik heb medestanders gezocht en we hebben de ruimte aangepakt. Nu wil iedereen daar erg graag zitten. Ik vraag me nooit af ‘kan ik dit wel of mag dit wel’. Ik ga uit van de mogelijkheden die ik heb en start vervolgens.’
‘Zo hoor ik dat er mensen eenzaam zijn, slecht boodschappen kunnen doen of door verbouwing aan hun huis even niet kunnen koken, maar ook dat anderen wel extra willen koken om dit te delen. En zie daar: de groep kokers voor gemeentemensen is geboren en het loopt als een trein. Er zijn meer eters dan kokers. Actieve gemeenteleden kunnen nog aanhaken om mee te koken. Het geeft ontzettend veel energie als je ziet hoe blij mensen zijn met je maaltijd en hoort hoe lekker het de vorige keer was.‘ 
‘Zo ook de Kerst-Inn. In 1995 was er sprake van dat het groepje dat al jaren een van de kerken op Eerste Kerstdag openstelde voor ontmoeting en samen eten zou stoppen. Dan zoek je mogelijk­heden, gelijkgestemden. Ik zie nog steeds dat er heel veel lieve vrijwilligers zijn die op Eerste Kerstdag zich inspannen om ongeveer honderd mensen een fijne dag te bezorgen. Het geeft je een kick als dat weer helemaal rond en achter de rug is.’

‘Je maakt ruimte 
aan je tafel, in je huis, 
in je straat’

‘Ja, het kost tijd, maar die maak ik wel. Het belangrijkste is dat je je zintuigen aan moet hebben staan. Je hoort, je ziet, je ruikt de ander, je maakt fysiek plaats voor die ander. Het is net als bij de Emmaüsgangers: je maakt ruimte aan je tafel, in je huis, in je auto, in je kerkgemeente, in je straat en zo loop je samen op en word je deel van elkaar. Mijn geloof is hierbij alles! Het is het fundament in mijn leven in wat ik doe en hoe ik het doe. De basis ligt in de Bijbel waar Jezus ons leert naar de ander om te zien en Hij zegt: 

‘Wat je voor de minste van mijn broeders en zusters gedaan hebt, heb je voor Mij gedaan.’

• Jan Blankespoor