Uitgave van de Protestantse Gemeente Zoetermeer

KLEUR BEKENNEN

‘Ik geloof, jij gelooft ...




Wat geloven we eigenlijk? Er zijn meer dan dertig verschillende kerken in Zoetermeer: van orthodox tot vrijzinnig, van hoogkerkelijk tot hartstochtelijk, van oer-­Nederlands tot migrantenkerken van all-over-the-world.

Onder het motto ‘Kleur bekennen’ is vanuit het Beraad van Kerken de afgelopen maanden een reeks geloofsgesprekken georganiseerd met inleidingen vanuit verschillende achtergronden en door lokale voorgangers. Herkenbaar en uitnodigend; luisteren en doorvragen was de opdracht: ‘Ik ken je als …, maar wat geloof je nu echt?’

Palet
In het najaar ging het gesprek over ‘Geloven op gezag?’, over de bronnen van ons geloof en de kleur van vrijzinnig en orthodox. En over ‘Kerk en Geest’, over de kerk als werkplaats of belemmering van de Geest, met op het palet de kleur van katholiek en evangelisch. In januari ging het over ‘Dat Koninkrijk van U’, over missie en verwachting en het spectrum tussen migranten­gemeenten en mormonen.

Alfa-lijn en bèta-betoog
Christenen, zo noemen we ons allemaal. ‘Wie is Christus voor ons?’ was het thema op de slot­avond in februari. Daar wordt zelfs binnen de Protestantse Kerk verschillend over gedacht.
Maar als we goed doorluisteren: hoe verschillend eigenlijk?
Dick Sonneveld (De Regenboog) verwoordde een liberale lijn, Bertus Fortuijn (Oosterkerk) de orthodoxie. De dominee en de wetenschapper: een alfa-lijn en een bèta-betoog. Allebei met het startpunt in de paradox, het onkenbare, het mysterie. Allebei over God, die met zijn Geest in ons woont en ons roept tot antwoord – door beiden ook daadwerkelijk ervaren. Allebei ook met de overtuiging dat we alleen in Christus genade vinden. Maar wel met heel verschillende talen …
Voor de meer vrijzinnige deelnemers van het Apostolisch Genootschap ging dit laatste te ver, maar zij zoeken wel de gezindheid van Christus, zoals genoemd in de Filippenzenbrief (hfdst. 1). En samen delen we in brood en wijn …

Flip Bakker

Foto: Aan tafel in de Oosterkerk. Degelijke kost: linzensoep, zuurkoolschotel en vruchtensalade, met een mooie witte wijn uit de Betuwe.



KLEUR BEKENNEN

De eerste drie bijeenkomsten

Het is de Geest die inspireert
Eind oktober startte het eerste gesprek, (bijna) op Hervormingsdag. Met een thema dat ook bij de Reformatie 400 jaar geleden speelde: ‘Geloven, hoe gaat dat – op gezag? Met bijdragen van Karl van Klaveren (Adventskerk), Jacques de Jong (Apostolisch Genootschap), Kim Batteau (Gereformeerd Vrijgemaakt) en Udo Doedens (Protestantse Kerk). Er is tussen deelnemers uit met name de vrijzinnige kerken, de meer confessionele kerken en de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (Mormonen) over doorgesproken. Met als uitkomst: alle deelnemers zoeken de bron voor het geloof toch vooral buiten zichzelf; het is de Geest die inspireert.

Samenwerking tussen kerken
In de tweede bijeenkomst ging het over de Geest en over de Kerk. ‘Is de Kerk werkplaats van de Geest, of een belemmering?’ Bijzonder was dat de inleiders vanuit de rooms-katholieke (Jaap van der Bie) en de evangelische kerken (Theo van Heijdoorn) daarover eigenlijk niet van menig verschilden. In de evangelische gemeenten wordt wel meer gestimuleerd dat gelovigen zich uitstrekken naar de Geest. In de bespreking stond vooral de samenwerking tussen kerken in de aandacht. Diaconaal, maar ook pastoraal. Gewezen werd op de samenwerkingsmogelijkheden in het wijkpastoraat (met name in de Perron-missionaire plekken en pilots).

Vanuit een ‘inclusief gericht hart’
De derde bijeenkomst ging over: ‘Dat Koninkrijk van U – over missie en verwachting’. Met inbreng vanuit een van de oudere migrantenkerken (Christine Welschen, predikant van de Evangelische Broedergemeente – EBG), en de kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (Maria van Eden – HLD). De EBG kent vanaf het begin een oecumenische inslag: elke kerkgemeenschap is een ‘kraal in de veelkleurige ketting van de Kerk’. De bijzondere inbreng van de EBG is dat vanaf het begin ook de verhouding tussen lijfeigenen en vrijen, tussen slaven en bazen een belangrijk thema is. De HLD stelde zich met het 67e bijbelboek van Mormon wel wat exclusiever op, maar in de bespreking – en in de actieve deelname aan deze gesprekken – vanuit een ‘inclusief gericht hart’.